ตอนที่ 1: นิยามเชิงคณิตศาสตร์ของการหมุนแบบสมมาตร
ในเรขาคณิต การหมุนไม่ใช่การเคลื่อนไหวที่ไม่มีระเบียบ แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างแม่นยำ ตามนิยามในตำรา:
นิยาม: หากรูปร่างหนึ่งหมุนรอบจุดใดจุดหนึ่ง $O$ ด้วยมุม $\alpha$ และรูปร่างที่ได้มาซ้อนทับกับรูปเดิมได้ แสดงว่ารูปนั้นสมมาตรโดยมีมุมหมุน $\alpha$ ที่จุด $O$
นิยานี้ชี้ให้เห็นว่าเราเปลี่ยนจากกระบวนการแบบไดนามิก (กำลังหมุน) มาสู่คุณสมบัติแบบสถิต (สมมาตร) ตัวอย่างเช่น ใบพัดล้อพลังงานน้ำหมุนรอบแกนกลาง $120^\circ$ แล้วซ้อนทับกับสถานะเริ่มต้นได้ ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของ การหมุนแบบสมมาตร $120^\circ$។
ตอนที่ 2: การสังเกตและสรุป: องค์ประกอบของการหมุน
โดยการเปรียบเทียบลวดลายสถาปัตยกรรม (แบบคงที่) กับใบพัดเครื่องจักร (แบบเคลื่อนไหว) เราสามารถระบุองค์ประกอบหลักสามประการของการเปลี่ยนแปลงการหมุนได้:
- จุดศูนย์กลางการหมุนคือจุดที่ไม่เคลื่อนที่ตลอดกระบวนการหมุน
- ทิศทางการหมุนคือทิศทางตามเข็มนาฬิกาหรือทวนเข็มนาฬิกา
- มุมการหมุนคือมุมที่เกิดจากการเชื่อมจุดคู่ขนานกับจุดศูนย์กลางการหมุน
ตอนที่ 3: การนำแนวคิดไปใช้: การรวมกันระหว่างตัวเลขกับรูปทรง
เมื่อเราศึกษาฟังก์ชันกำลังสอง เราได้ค้นพบคุณสมบัติของมันผ่านการสังเกตกราฟ เมื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงการหมุน เราใช้แนวคิดนี้เช่นกันการรวมกันระหว่างตัวเลขกับรูปทรงคือการสังเกตเส้นทางของรูปทรง (รูปร่าง) เพื่อสรุปคุณสมบัติทางเรขาคณิต (ตัวเลข)
2. มุมที่เกิดจากรูปสี่เหลี่ยมที่เชื่อมจุดคู่ขนานกับจุดศูนย์กลางการหมุน เท่ากับมุมหมุน;
3. รูปทรงก่อนและหลังการหมุนเหมือนกันทุกประการ (สมบูรณ์แบบ)